“เรย์ อันนี้ไม่ได้ครับ”
ไอ้เหี้ย สหรัฐอยากจะร้องไห้ให้มันจบ ๆ ไปตรงนี้ จากชีวิตที่เคยได้ใช้จ่ายสะดวกสบายคล่องมือแบบไม่ต้องคำนวณหรือสนใจว่าพรุ่งนี้จะเหลือเงินเอาไว้กินข้าวหรือเปล่าก็ต้องรีบเบรกลูกชายที่อุ้มอยู่โดยจะขืนตัวพุ่งเข้าใส่แต่ของเล่นราคาแพง ก่อนจะต้องนิ่งไปตอนได้ยินเสียงไม่ค่อยได้ศัพท์ของลูกชายที่เปล่งออกมาแล้วมองกันตาแป๋ว
“พอ พอ”
ไอ้ฉิบหาย! ลูกพยายามจะเรียกเขาว่าพ่อเหรอ
“หนูอยากได้ชิ้นไหนเลือกเลยครับลูกชายพ่อ!”
เห็นฟันน้ำนมลูกชายงอกขึ้นมาว่าดีใจจนกรี๊ดลั่นห้องแทบแตกแล้ว นี่อะไร นอกจากเรย์พยายามจะสื่อสารกับเขายังออกเสียงเรียกโรมว่าพ่อได้แล้ว
มีรถให้รถ มีบ้านให้บ้าน เอาไปเลยลูกชายพ่อ ต่อให้ไม่มีเงินก็จะหามาให้เอง
[ผมติดเคสทำฟันอยู่ พี่จะโทรมากวนเพื่อ]
ขนาดว่าต้องรีบวางเจ้าตัวป่วนลงรถเข็นเด็กแล้วต่อสายหาน้องชายผู้ประเสริฐเพื่อภารกิจอันใหญ่หลวง!
“ยืมก่อนได้ปะ หมื่นหนึ่ง เดี๋ย
