พาเมียกับลูกเข้าบ้าน

“ลูกชายหม่าม้าพาใครมาด้วยนะ” เรียกได้ว่าณีนรากลับมาเหยียบแผ่นดินถิ่นบ้านเกิดได้ไม่ทันไรก็มีเรื่องน่าปวดหัวชวนให้ข้างขมับนั้นปรากฏเส้นเลือดจากการขบกัดลอดไรฟันตั้งคำถามกับลูกชายตัวดีไปหมด “เมียกับลูกผมครับ” มารดาที่มีใบหน้าเปื้อนยิ้มอยู่ในตอนแรกนั้นแทบจะลมจับ หากไม่ได้ผู้เป็นพี่สาวโดยเป็นแฝดฝาของตนเองกับพี่เขยนั้นพยุงเอาไว้ได้ทัน รู้มาตลอดว่าลูกชายทั้งสองคนนั้นมีส่วนที่เหมือนบิดาอยู่เป็นอย่างมาก แต่ใครจะไปคิดว่ามันจะหนักกว่าขนาดนี้ ส่งเสียให้เรียนมันก็เรียนไม่จบ! แล้ววันดีคืนดีก็เสือกอุ้มลูกจูงเมียเดินเข้ามาในบ้านเพื่อแนะนำให้เธอได้รู้จักเลย ที่พ่อมันเนรเทศให้ไปอยู่บ้านสวน มันไม่มีความรู้สึกรู้สาอะไรเลยใช่ไหม ไอ้เด็กคนนี้! “ไอ้ภูมิ มึงไปเอาไม้เรียวมาให้กูเดี๋ยวนี้!” พยุงตัวเองให้กลับมายืนได้ตรง ณีนราก็กล่าวบอกคนสนิททันที “ขะ...ขอโทษค่ะ ถ้าหนูมาทำให้วุ่นวาย เรื่องเมื่อสักครู่ก็ลืมมัน