มันแน่อยู่แล้วว่าโรมมัดมือชกกะทิขนาดนี้ มีหรือจะไม่โดนโกรธ หลังแยกย้ายกันกับพวกพี่น้องซึ่งเราโดนเลี้ยงมาแบบท้องเดียวกัน หญิงสาวก็ฝากลูกชายเอาไว้กับเขาให้ดูแลไปก่อน ส่วนตัวเองนั้นเลือกจะจัดข้าวของใส่ตู้เงียบ ๆ แล้วเสื้อผ้ามันก็มีอยู่ไม่กี่ตัว เป็นเธอที่ไม่อยากจะหันมาเสวนากับโรมมากกว่า
คิดแล้วว่าจะต้องโดนงอน แต่อยากพากะทิกับลูกออกมาเปิดหูเปิดตาบ้าง ให้อยู่แต่ในห้อง มีหวังได้เฉากันพอดี
“เสร็จแล้วมั้ง จะพับกลับไปกลับมาทำไม เดี๋ยวแม่บ้านจะเอาข้าวเที่ยงขึ้นมาให้ มึงอยากกินไรเป็นพิเศษปะ บอกได้นะ”
“ไม่อยากกิน”
“ละอยากทำไร นาบกันเหรอ ได้นะ กูไม่ติดเรื่องเวลาอยู่ละ แข็งเมื่อไหร่ก็พร้อมรบเสมอ”
“กลับ ทิอยากกลับ”
“ไม่ ก็บอกอยู่ว่าจะพามึงกับลูกมาเที่ยวพักผ่อน”
“แต่โรมก็ไม่ได้บอกว่าจะเป็นรีสอร์ตครอบครัวตัวเอง”
“ครอบครัวกูแล้วมันทำไมนัก มึงรังเกียจครอบครัวกูขนาดนั้นเลยเหรอ” อีกฝ่ายสนิทกับเขามาตั้ง
