รอยอะไร

เมื่อคืนสหรัฐคิดว่าตัวเองไม่ได้เมาจนเห็นภาพหลอนเป็นเรื่องเป็นราวขนาดนั้นแน่นอน ยิ่งตื่นเช้ามามีข้อความจากน้องชายส่งมาด่ากราดยาวเหยียดพร้อมบอกว่าถ้าเรื่องนี้ไปเข้าหูบิดา เขาคงจะไม่ได้กลับมาเหยียบประเทศบ้านเกิดอีกเลย แน่นอนว่าเรื่องอะไรโรมจะยอมให้มันไปแบบนั้น เขาเลยขอให้คนสนิทมารดาช่วยจัดการเรื่องวุ่นวายทุกอย่างให้ แต่อุตส่าห์หวังดีกับอดีตแฟนสาวเป็นครั้งสุดท้าย เพราะจากมุมกล้องดูก็รู้ว่าลัลนาคงจะโดนชู้รักแอบถ่ายจริง ๆ ด้วยรสนิยมหรือเปล่าก็ไม่ทราบ แต่ดันกลายเป็นว่าเขาที่พลั้งมือทำร้ายร่างกายไอ้เวรตะไลนั่นไปโดนหล่อนแจ้งความเสียอย่างนั้น มันเลยจบลงที่สถานีตำรวจ ดีที่เตอร์มันวานหญิงสาวซึ่งหายไปนานนับปีเข้ามาช่วยเคลียร์ให้ แล้วเขาก็มั่นใจเป็นอย่างมากว่าหิ้วอีกฝ่ายขึ้นคอนโดมาด้วยกัน พูดคุยหรือทำอะไรไปบ้าง ตื่นเช้ามาฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็เล่นงานจนจำอะไรไม่ค่อยจะได้เสียอย่างนั้น นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าต่อให้จะเจ้าสำราญขนาดไหนโรมก็ไม่ไปมั่วซั่วกับใคร เนื่องจากกลัวว่ายังไม่ทันจะเรียนจบก็ทำลูกสาวชาวบ้านชาวช่องเขาท้องป่องเพราะอาจจะลืมสวมใส่ถุงยางอนามัยก็เป็นได้ “สรุปคือหวังจะช่วยเขา แต่โดนเขาแจ้งความกลับให้ชู้?” “อือ จะซ้ำเติม?” “สมน้ำหน้าครับ” เตอร์ที่เสร็จจากธุระของตัวเองแล้ว กว่าจะได้เข้ามาหาเพื่อนสนิทเวลาก็ปาไปเที่ยงวัน แล้วแทนที่เขาจะได้เห็นมันอยู่ในสภาพปกติแล้ว อีกฝ่ายยังอยู่ในชุดเดิมที่เปื้อนเลือดชู้รักของอดีตแฟนสาว ส่วนคนที่วานให้ช่วยดูโรมนั้นก็ไร้ร่องรอยราวกับก่อนหน้าไม่ได้อยู่กับเจ้าของห้อง เขาจึงทำเพียงวางข้าวต้มกับพวกเครื่องดื่มแก้แฮงค์ลงกับโต๊ะให้คนเมา ซึ่งไม่โดนจับเข้าคุกแบบยัดข้อหาให้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว เพราะชู้ของลัลนาเองก็เป็นพวกมีอิทธิพลใช่เล่นเหมือนกัน ถึงเหี้ยก็ยังสามารถลอยหน้าลอยตาเรียนอยู่ได้แบบนี้ไง “เหอะ ว่าแต่ยัยนั่น มึงรู้ได้ยังไงว่ากะทิกลับมาเรียนแล้ว” “ผมบังเอิญเห็นทิทํางานพาร์ทไทม์ที่คาเฟ่หลังมอ แต่ไม่รู้นะครับว่ากลับมาเรียนหรือยัง” “แล้วก็ไม่บอกกู” “ถ้าเจ้าตัวเขาอยากให้รู้ ป่านนี้ก็คงจะบอกพวกเราแล้วไหม นี่อะไรขนาดดรอปเรียนยังไม่คิดจะบอกใครเลย แต่จะไปโกรธอะไรทิก็ไม่ได้ เขาคงจะมีเหตุผลของเขา เหมือนที่มีคนบ้าเรียนพร้อมเพื่อนอยากจะจบพร้อมแพทย์” “เหตุผลก็บอกไปแล้วว่าขี้เกียจทำงานแทนคุณณีนรา” “แม่คุณคงจะภูมิใจน่าดูนะครับ” ลึก ๆ เตอร์ก็ทราบแหละว่า เกียจคร้านการงานไม่ใช่เหตุผลของเด็กบ้านรวยอย่างโรม สหรัฐ ทว่าคำตอบจริง ๆ เขาในตอนนี้ก็ยังไม่แน่ใจเช่นเดียวกัน “แน่นอน แล้วที่มึงบอกว่าเจอทิทำพาร์ทไทม์อยู่หลังมอ คือที่ไหน ระบุพิกัดมา” “ผมก็บอกไปแล้วว่าถ้าเขาอยากให้รู้ เขาจะบอกเอง คุณจะไปวุ่นวายทิทำไม” “เมื่อคืนทิอยู่กับกูแน่ ๆ กูแค่อยากขอบคุณทิ อีกอย่างไม่ได้เจอนานแล้วกูคิดถึง” “คิดถึง...” “ใช่ มันเป็นคนแรกที่เข้ามาคุยกับเด็กหลังห้องแบบกูตอนย้ายกลับมาเรียนที่ไทยเลยนะ สำหรับกู กูยกให้มันเป็นที่หนึ่งอยู่แล้ว” “อ๋อ ครับ แต่ตอนนั้นทิคงแค่เวทนาไอ้หมาหน้าดุที่ไม่มีเพื่อนอยากจะคบมากกว่า” ขนาดเตอร์เป็นผู้ชายด้วยกัน เจออีกฝ่ายเข้ามาแนะนำตัววันแรกยังกลัวเลย แล้วกะทิก็เป็นคนจิตใจดีทั้งยังเป็นหัวหน้าห้องในตอนนั้นอีกด้วย ไม่เข้าไปสนทนากับอีกฝ่ายสิแปลก ตอนนั้นว่าสหรัฐหน้าดุแล้ว ตอนนี้ภาพลักษณ์ที่เป็นหนุ่มเต็มตัวก็ไม่มีใครกล้ามองตาตรง ๆ เลยสักคน แล้วอีกฝ่ายก็ใจดีแค่เฉพาะกับคนรู้จักเสียด้วย ถามว่าเตอร์มาสนิทกับโรมยังไง ก็เพราะชายหนุ่มเป็นคนปากร้ายแต่ใจดีนี่แหละ ทั้งความชอบหลายอย่างก็มีเหมือน ๆ กัน ยกเว้นเรื่องชกต่อยน่ะนะ “ใครสน รีบบอกชื่อร้านที่ทิทำงานอยู่มาเร็ว ๆ ไอ้หมอแว่น” “น้องคุณก็หมอแว่นเหมือนกันนั่นแหละครับ” “ไม่เหมือน ไอ้เด็กรันนั่นมันร้ายกว่าที่มึงคิดมากกก” เป็นยามวิกาลที่กะทิสามารถพาร่างของตัวเองกลับเข้ามาในห้องเช่าคับแคบได้สำเร็จ ใจหนึ่งก็นึกเป็นห่วงชายหนุ่มมากอยู่หรอก ทว่าก็มีอีกหนึ่งชีวิตที่เรียกได้ว่าเป็นแก้วตาดวงใจของเธอที่ฝากฝั่งเอาไว้กับเพื่อนสนิทได้แค่ชั่วครั้งคราว เลยจำใจปล่อยชายหนุ่มให้หลับไปทั้งที่ตัวฉุนกลิ่นเหล้า ทั้งนอนดึกตื่นเช้าก็นับเป็นเรื่องปกติของคุณแม่ลูกอ่อนอยู่แล้ว “ทิ! เจ้าเด็กอ้วนร้อง หิวนมเปล่าวะ วางมือจากข้าวเช้าก่อน เดี๋ยวกูจัดการต่อเอง” “อ่า รบกวนด้วยนะ” พราวที่มีวันหยุดทั้งทีแล้วตั้งใจว่าจะอยู่เล่นกับหลานชายวัย 4 เดือนลนลาน เนื่องจากเมื่อสักครู่เจ้าตัวเล็กยังหัวเราะเอิ้กอ้ากกับของเล่นในมือเธออยู่เลย ไหงจู่ ๆ มองหน้ากันแล้วก็ร้องไห้ออกมาเสียอย่างนั้น เลยรีบเปล่งเสียงบอกให้คุณแม่ตัวจริงได้มาจัดการต่อ แล้วเรียกว่าคุณแม่วัยใสได้หรือไม่ เพราะเพื่อนเธอก็อายุแค่นี้ แต่ดันพลาดท้องในช่วงปีที่ใกล้จะเรียนจบพอดี นั่นเป็นเหตุว่าอย่างไรตอนนี้พราวมีงานทำเป็นชิ้นเป็นอันแล้ว แต่กะทิยังเรียนไม่จบ แล้วต้องมาลำบากเลี้ยงเด็กคนหนึ่ง ทั้งที่ชีวิตตัวเองก็ไม่ได้สุขสบายอะไร ปิดหม้อไฟฟ้าที่ในนั้นมีสารอาหารไม่ได้ครบถ้วนมากนักเสร็จก็หันไปหาคนที่ต้องโอ๋ลูกชายเข้าเต้าเดินรอบห้องเช่ารูหู ที่ไม่ได้ไกลจากสถานศึกษาเท่าไหร่ เธอเป็นน้าที่แย่หรือไม่ เพราะต่อให้จะสงสารเพื่อนกับลูกยังไงก็ไม่สามารถที่จะช่วยให้ความเป็นอยู่ของคนทั้งคู่ดีขึ้นได้กว่านี้เลย แล้วพ่อของไอ้เด็กแสบนี่ จนลูกคลอดออกมาเป็นตัวเป็นตนแล้วก็ไม่คิดจะเอะใจอะไรเลยหรือ หน้าตาดี การศึกษาดี ฐานะที่บ้านโคตรจะเลิศ แต่ดันเป็นไอ้เฮงซวยเสียอย่างนั้น อย่าให้บังเอิญเจอก็แล้วกัน พราวจะเอาตะหลิวตีหัวให้สักที ก่อนดวงตาจะไปสะดุดเข้าที่บริเวณลำคอของกะทิ ซึ่งมีร่องรอยแดงเป็นจ้ำ ๆ ให้เห็นอยู่สองสามจุด อย่าบอกนะว่าที่หายออกไปเมื่อคืน... “ทิ รอยที่คอคืออะไร อย่าบอกนะว่ามึงยอมรับงานอะไรแบบนั้นจริง ๆ” “มะ...ไม่ใช่” คนที่คิดว่าตัวเองกลับเข้าห้องมาในสภาพที่เรียบร้อยสุด ๆ แล้วรีบใช้มือข้างที่ว่างจากการอุ้มบุตรจับไปยังจุดที่เพื่อนทัก โดยก็ไม่รู้หรอกว่ามันอยู่ส่วนไหนบ้าง เธอรีบกลับออกมาเพราะไม่อยากจะทิ้งเรย์เอาไว้กับเพื่อนนาน “แล้วรอยที่คอมึงคืออะไร ใครทำ ห้ามโกหกด้วย กูไม่ใช่เด็ก 3 ขวบ ที่จะมองไม่ออกว่ามันเป็นรอยดูด” TBC. กรี๊ดดด แกว่าใครร้ายสุดในสมการนี้ ทุกคน แจ้งอีกทีนะคะ ที่พระนางมีเจ้าอ้วงด้วยกัน ไม่มีการล่วงละเมิดแต่อย่างใดค่ะ มีเฉลยปมในเรื่องนะคะ รอลุ้นกันเอา (ลูกเสือ ลูกสิงห์ มันจะโตมาเป็นแมวได้ไง) ฝากเมนต์ด้วยนะฮะ 🫶🏻