ตอนที่52

แสงในห้องยังสว่างเพียงครึ่งเดียว เงาทอดยาวบนพื้น บรรยากาศเงียบจนได้ยินเสียงหายใจของกันและกัน ณิชายืนพิงโต๊ะ สายตายังจับที่คนเจ็บบนเตียง แม้เขาจะหมดสติไปแล้ว แต่คำพูดก่อนหน้ายังติดอยู่ในหัวเธอ คนที่สอง คนที่ไม่มีใครคิดถึง คำแบบนั้น ไม่ใช่เรื่องเล็ก คีรินยืนอยู่ใกล้หน้าต่าง มองออกไปด้านนอก เหมือนกำลังเช็กความเคลื่อนไหว แต่จริง ๆ แล้ว เขากำลังคิด เชื่อมทุกอย่างเข้าด้วยกัน เหตุการณ์ที่ผ่านมา คนที่หักหลัง แผนที่ถูกวางไว้ และช่องโหว่ที่เขาเคยมองข้าม “คุณคิดถึงใคร” ณิชาถาม เธอพูดขึ้นมาโดยไม่หันไปมองเขา คีรินนิ่ง ไม่ตอบทันที คำถามนั้นตรงเกินไป และอันตราย “ยังไม่มีชื่อ” เขาตอบในที่สุด ณิชาหันมามอง สายตาเธอไม่เชื่อทั้งหมด แต่ก็ไม่เถียง “งั้นเราต้องหามัน” เธอพูด คีรินพยักหน้า ก่อนจะเดินไปหยิบอุปกรณ์ เปิดข้อมูลที่พวกเขาได้มา หน้าจอแสดงรายชื่อ เส้นทางเงิน และการเ