ตอนที่129

แสงจากด้านในสว่างจ้า จนทุกคนต้องยกมือบังตา ทันทีที่ประตูเปิดสุด ภาพตรงหน้าก็ทำให้ทั้งทีมหยุดนิ่ง โดยไม่ได้นัดหมาย มันไม่ใช่เครื่องจักรขนาดใหญ่แบบที่พวกเขาคิด ไม่มีแกนโลหะหมุน ไม่มีสายไฟระโยงระยาง แต่เป็น… “ห้อง” ขนาดมหึมา โปร่งโล่ง กลางห้องมีโครงสร้างโปร่งใสคล้ายทรงกระบอกสูงจรดเพดาน ภายในนั้น เต็มไปด้วย “ร่างคน” หลายสิบ…ไม่สิ อาจจะเป็น “ร้อย” ลอยอยู่ นิ่ง เชื่อมต่อกับสายบาง ๆ ที่แทบมองไม่เห็น “นี่มัน…” อาร์คพูดเสียงสั่น “…แหล่งประมวลผลจริง” ณิชาก้าวเข้าไปช้า ๆ หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นทุกก้าว ใบหน้าของคนเหล่านั้น… สงบ เหมือนหลับ แต่ไม่ใช่การพักผ่อน “พวกเขา…” เธอพูดแผ่ว “…ถูกใช้เป็นระบบ” เรย์มองภาพนั้นนิ่ง แววตาเขาแข็งขึ้นทันที “มันไม่ได้แค่ควบคุมคน…” “…มันเอาคนมา ‘เป็น’ ระบบ” คำพูดนั้น หนัก จนไม่มีใครเถียง คีรินกำมือแน่น เส้นเลือดขึ้นชัด “ไอ้เวร…” เขาสบถเบา