ตอนที่135

เสียง “แตก” นั้น ไม่ได้ดังแค่ในห้อง แต่มันลั่นไปทั้งระบบ รอยร้าวที่จุดศูนย์กลางขยายออก เหมือนกระจกที่ถูกทุบจากข้างใน แสงที่เคยนิ่ง เริ่มสั่น ถี่ขึ้น ควบคุมไม่ได้ เงาของคนสร้างถอยไปครึ่งก้าว เป็นครั้งแรก ที่มัน “เสียจังหวะ” “เป็นไปไม่ได้…” เสียงมันต่ำลง ไม่มั่นคงเหมือนเดิม ณิชาพุ่งเข้าไป โดยไม่ลังเล เธออัดแรงทั้งหมดที่เหลือ ลงไปที่รอยร้าวนั้น เรย์ตามซ้ำทันที คีรินทุบซ้ำอีกแรง พร้อมกัน “พอแล้ว” เสียงนั้นดังขึ้น แต่ครั้งนี้ ไม่ใช่เสียงกดดัน มันเหมือน…คนที่ยอมรับ รอยร้าวขยาย จนถึงจุดศูนย์กลาง แล้ว— “แตก” ระบบทั้งแกน พังลงในเสี้ยววินาที แสงทั้งหมดดับ พร้อมกัน ความเงียบ เข้ามาแทนที่ ทันที โลกข้อมูลหายไป ณิชารู้สึกเหมือนร่างตัวเองถูกดึงกลับ แรง จนหายใจไม่ทัน เธอลืมตา อีกครั้ง กลับมาอยู่ในห้องจริง แสงในแกนทรงกระบอก ดับลง ทีละส่วน ร่างของคนที่ลอยอยู่