ตอนที่64

เศษหน้าจอโทรศัพท์แตกกระจายอยู่บนพื้น แสงเล็ก ๆ ดับลง แต่ความเงียบที่ตามมา ไม่ได้ทำให้สถานการณ์เบาลงเลย กลับหนักกว่าเดิม ณิชามองคีริน “มันจบจริงไหม” เธอถาม เสียงเบา แต่ตึง คีรินไม่ตอบทันที สายตาเขายังจับที่ชายตรงหน้า เหมือนกำลังประเมิน ว่าการทำลายเมื่อครู่ หยุดอะไรได้แค่ไหน ชายคนนั้นยืนนิ่ง รอยยิ้มจางหาย แต่ไม่ได้โกรธ กลับดูเหมือนพอใจบางอย่าง “นายคิดว่าแค่ทำลายเครื่องเดียว จะหยุดทุกอย่างได้เหรอ” เขาพูด น้ำเสียงเรียบ ณิชาหายใจสะดุด เธอรู้ทันที มันไม่ง่ายขนาดนั้น คีรินขยับเล็กน้อย “มันพอสำหรับตอนนี้” เขาตอบ ชายคนนั้นหัวเราะเบา “ก็หวังว่าแบบนั้น” เขาพูด ก่อนจะถอยหนึ่งก้าว คนของเขาที่เหลือเริ่มเคลื่อน ไม่ใช่เข้ามา แต่ถอย เป็นระเบียบ รวดเร็ว เหมือนภารกิจเสร็จแล้ว ณิชาขมวดคิ้ว “เขากำลังจะไป” เธอพูด คีรินรู้ แต่มันเร็วเกินไป จะไล่ ก็เสี่ยง จะปล่อย ก็อัน