บทที่ 21

1256 คำ

"เดี๋ยวผมจะให้เพลิงไปรับน้องตอนเย็นครับ" "เอาแบบนั้นก็ได้ วันนี้ยังไงพี่ก็เลื่อนนัดหมดแล้ว เดี๋ยวไปส่งแม่ที่นั่นด้วย" รามสูรถือโอกาสไปดูเซฟเฮ้าส์ของน้องชายด้วยเลย ขณะที่นั่งรถออกมากับลูกๆ พุดตาลพยายามจะไม่มองกลับไปดูบ้านหลังนั้น มันถึงที่สุดแล้วกับชีวิตของคนๆ หนึ่ง ท่านคงจะรักผู้หญิงคนนี้มาก จนยอมเซ็นต์ใบหย่าให้นาง เพราะไม่ว่าท่านจะอยู่กับผู้หญิงคนไหนก็ยังคงห่วงหน้าตาทางสังคมของตัวเอง "วันหลังโรสจะพาตารามิลมาเยี่ยมคุณแม่นะคะ" สโรชาเห็นคุณย่านั่งเงียบ ก็เลยชวนคุยเรื่องหลาน เพราะวันนี้เธอไม่ได้พารามิลมาด้วย คนเป็นย่าแค่พยักหน้าและยกยิ้มเล็กน้อยพอให้ลูกๆ สบายใจ รถสองคันวิ่งตามกันมาจนถึงเซฟเฮ้าส์ "ที่นี่น่าอยู่จังเลยค่ะ" สโรชามองดูรอบๆ บ้านเขียวขจีไปด้วยต้นไม้ใบหญ้า ไม่มีสิ่งปลูกสร้างใดที่อยู่ใกล้แถวนี้เลย ที่จริงที่นี่ไม่ใช่สมบัติส่วนตัวของทศกัณฐ์หรอก เป็นของทางราชการที่มีไว้ให้กับบุ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม