นางอยากจะหย่าแล้วไปที่ไหนสักแห่ง เพื่อที่จะอยู่กับตัวเอง แต่สิ่งที่เป็นห่วงมากที่สุดในเวลานี้ก็คือเมขลา มันเป็นเวรเป็นกรรมอะไรที่ต้องมาเจอผู้ชายไม่รู้จักพอ เห็นแก่ตัว สร้างปัญหาไม่รู้จักหยุดหย่อน
"ถ้าคุณแม่อยากจะหย่าก็หย่าไปเลยครับ ถ้าคุณแม่อยากคืนบ้านหลังนี้ก็คืนไปเลย แล้วไปอยู่กับผม" รามสูรมองหน้าคนที่พูดประโยคนี้ เพราะคนที่พูดก็คือทศกัณฐ์ "ถ้าทำอะไรแล้วสบายใจเราก็ทำไป" ทศกัณฐ์เห็นความเศร้าในแววตาของท่าน ถ้าปล่อยให้อยู่คนเดียวตอนนี้คงได้นอนร้องไห้
ส่วนรามสูรมัวแต่แค้นใจที่พ่อทำแบบนี้กับแม่ "ถ้างั้นพวกเราจะไปด้วยกัน ผมไปด้วย" เงินของเขาก็มากพอทำไมจะสร้างบ้านหลังใหญ่ๆ ให้แม่อยู่สักหลังไม่ได้ เอาให้ใหญ่กว่าบ้านหลังนี้ไปเลย
"ขอบใจลูกๆ มากนะ เวลานี้ไม่มีใครช่วยแม่ได้หรอกนอกจากตัวแม่เอง หลังจากหย่าแล้วแม่อยากจะฝากน้องให้เราสองคนดูแล"
"คุณแม่จะไปไหนครับ"
"แม่อยากไปทำบุญ"
"ทำบุญทำที่ไหนก็ไ
