ในที่สุดจ้าวไป๋ชิงก็ตัดสินใจทำตามแผนการที่วางไว้ นางยอมปลิดชีพหวงซือหยางภายในจวนแม่ทัพหลังนั้นด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส น้ำตาไหลอาบแก้มนวลของนางขณะที่คมกระบี่ปลิดชีพของบุรุษที่นางรัก
การกระทำของนางในครั้งนี้เป็นเหมือนการปิดฉากความรักที่แสนทรมานและยากลำบาก ความรักที่ดำเนินมาอย่างเงียบงันนานกว่าสองเดือน ความรักที่ผลิบานขึ้นท่ามกลางความขัดแย้งและหน้าที่อันหนักอึ้ง แต่กลับต้องจบลงด้วยความตายและความสูญเสีย
หลังจากที่หวงซือหยางสิ้นใจ จ้าวไป๋ชิงได้ทำลายหลักฐานทั้งหมดด้วยการเผาจวนแม่ทัพทั้งหลัง ปล่อยให้เปลวเพลิงสีแดงฉานลุกโชนขึ้นสู่ท้องฟ้า เผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางหน้า ไม่เว้นแม้แต่ความทรงจำอันแสนหวานที่นางเคยมีร่วมกับเขา กลิ่นไหม้ของไม้และผ้าฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ควันดำทะมึนบดบังแสงจันทร์จนมืดมิด
เปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำสร้างความตื่นตระหนกให้กับทหารในค่ายเป็นอย่างมาก เสียงโหวกเหวกโวยวายดังระงมไปทั่ว
