“ไม่ล่าย คุงแม่ไม่ขาย อาเรซสั่งห้ามขายคุงแม่” เฮ้อ ค่อยโล่งอกไปที นึกว่าเพื่อนฉันจะหักหลังฉันซะแล้ว
ทว่าโล่งอกโล่งใจไม่ถึงสามวิ ลูกครับก็พูดขึ้นมาว่า “แต่ให้ฟรีฮับ ถ้าคุณแม่ยอม”
ขอถอนคำพูดเมื่อกี้นี้เลย เพื่อนฉันนี่มันจริง ๆ สอนลูกฉันแต่ละอย่างดี ๆ ทั้งนั้น หวังว่าโตไปคงไม่นึกคึกทำอาชีพเดียวกันกับสองคนนั้นนะ
“ให้ฟรีจริงเหรอครับ” ดินปรายตามองหน้าฉัน
“จริง ๆ ไม่ล่ายอยากให้ฟรี แต่อาเรซไม่ให้ขาย หรือปี้ดินจะจ่ายฮับ ยิงดีจ่ายอะเปล่า จะจ่ายเท่าหร่าย” เดี๋ยว ฉันควรเบรกลูกชายเดี๋ยวนี้
นี่กะจะขายแม่ขายน้องกินเลยหรือไง โอ๊ย ๆ จะบ้าตาย เคยได้ยินแต่อย่าฝากลูกไว้กับพ่อ แต่อันนี้คงต้องบอกอย่าฝากลูกไว้กับผู้ชายขายเซ็กซ์
“พอค่ะ ไปค่ะไปทานข้าวกัน ดูซิวันนี้มีอะไรทานบ้างน้า” ฉันอ้าแขนรอลูกมาหาจะได้อุ้มเขาทั้งสองไปทานข้าว เบรกการสนทนาซื้อขายไว้เพียงเท่านี้ดีกว่า
คนเป็นพ่อยกยิ้มและเอ่ยขออุ้มลูกเอง “มา
