ดีที่สุดแล้วจริงหรือเปล่านะ ไอ้ความมั่นใจก่อนหน้านี้สามวินาทีมันเหมือนจะหายไปเมื่อดินเดินมานั่งข้างลูกจ๋า
หวังว่าคงไม่ได้ยินที่ฉันพูดไปนะ
“ไหนกินข้าวกันใกล้หมดหรือยังน้า” ดินถามลูกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนมาก
“จะหมดยังฮับคุงแม่” ลูกครับถาม
“นี่ไงครับ อีกคนละนิดก็หมดแล้ว” ฉันจึงตะแคงถ้วยให้ดู
บางวันจะให้ทานเองค่ะ ฝึกพัฒนาการ ก็จะเละเทะหน่อย ๆ บางวันก็ป้อน วันนี้ที่ไม่ให้ทานเองเพราะอาบน้ำแล้ว คือเมื่อตอนบ่ายพากันเล่นจนเลอะ
เรื่องมีอยู่ว่าระหว่างฉันเผลอ คนน้องแอบเอาลิปสติกฉันมาทา คนพี่เห็นก็เลยบอกจะช่วยทาให้น้อง แล้วก็คือพี่ช่วยทาจริง ๆ ทาหน้าน้องจนเละหมดเลย ระหว่างทาก็หลอกน้องว่าสวย ๆ พอน้องเห็นตัวเองในกระจกก็เลยวิ่งไล่เอาลิปสติกทาคืนบ้าง ความวุ่นวายก็เลยจบลงที่ลิปสติกราคาแพงของแม่หักสองแท่งค่ะ หักไม่เหลือชิ้นดี! พอหาคนผิดก็ต่างคนต่างโทษกันไปมา ไม่มีใครยอมกัน
ฉันที่กำลังอมยิ้มเมื่อนึกถึงว
