คืนนั้นทิพย์ธาราเดินออกจากร้านตอนเที่ยงคืน รู้ว่าอิงควัตยังไม่กลับจากที่การ์ดของร้านมากระซิบบอกรุจาภา แต่หญิงสาวบอกว่าให้ปล่อยอิงควัตนั่งไป “ทิพย์” อิงควัตรีบเดินตามเธอ หญิงสาวหันมามองเขากับภากรที่ตามหลังมา “พักกันที่ไหนเหรอคะ” “ยังไม่ได้หาที่พักเลยครับน้องทิพย์ คุณอิงไม่ยอมให้จองที่พัก” ภากรตอบ “อ้อ แปลว่าจะกลับกรุงเทพฯ เลยใช่ไหมคะ” เธอถาม “ไม่ใช่นะทิพย์ พี่แค่อยากคุยกับทิพย์ก่อน เรื่องห้องพักมณียาก็มีว่างไปได้ตลอด มันไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก” อิงควัตรีบพูด กลัวว่าเธอจะเดินหนี กลัวจะไม่มีโอกาสได้พูดอีก “งั้นเราไปคุยกันที่บ้านค่ะ” เธอไม่ชอบพูดเรื่องส่วนตัวในที่สาธารณะ หญิงสาวเปิดประตูรถก้าวขึ้นนั่งและค่อยๆ ถอยรถออกจากหลังร้าน ส่วนภากรและอิงควัตก็แยกตามไปด้วยรถของชายหนุ่มเอง ใจเขาอยากจะไปรถคันเดียวกับเธอ แต่ก็ไม่อยากขออะไรจากเธอมากไปในตอนนี้ ใช้เวลาเพียงไม่นานหญิงสาวก็ขับรถถึงบ้าน เธอ

