บทส่งท้าย

1005 คำ

สองเดือนต่อมาที่ลำพูน “อ้อมไปฝากท้องที่เชียงใหม่ไหมครับ” คิมหันต์ถามอวิกาในขณะที่ทาครีมที่ท้องให้หญิงสาว เขาให้เธอเอนหลังพิงตัวเขาไว้ ช่วงนี้ดูเหมือนว่าอวิกาจะติดสามีเป็นพิเศษ “ไม่เอาหรอกค่ะไกล” อวิกาตอบสีหน้าเธอดูอารมณ์ไม่ดีจนคิมหันต์ต้องมองดูอย่างพิจารณา “พี่จะได้ดูแลอ้อมใกล้ๆ ในห้องคลอดได้ไง” ชายหนุ่มบอกพยายามเอาใจแต่หญิงสาวส่ายหน้าไปมา “อ้อมเป็นอะไร หงุดหงิดอะไรบอกพี่สิ” เขาพยายามรับมือคนท้องที่ฮอร์โมนเปลี่ยนแปลง “เปล่าค่ะ” เธอผละออกห่าง พลิกตัวนอนหันหลังให้ อวิกากำลังกังวลไปหมดทุกอย่าง เธอกลัวว่าครรภ์จะมีปัญหาแบบตอนท้องน้องเอื้อ กลัวว่าจะไม่สวย กลัวไปร้อยแปดตามประสาผู้หญิง “อ้อมครับ” คิมหันต์ตามมากอดเธอไว้ เขาเข้าใจภาวะที่เธอเป็นอยู่และทำใจเตรียมรับมือมาพอสมควร ในใจลึกๆ ยังรู้สึกผิดอยู่ที่ในช่วงท้องแรกของเธอ ตนเองไม่เคยอยู่ดูแลแม่ของลูกแบบนี้ ไม่รู้ว่าตอนนั้นเธอจะเป็นอย่างไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม