“ไม่ต้องมาขอโทษ ตอนหนูอธิบายไม่รู้จักฟังแถมยังพูดว่าหนูมีชู้ หนูยังไม่ให้อภัยพี่ติณนะจะเรียกว่ามีชู้ได้ยังไง”
“น้ำมนต์ครับ…”
“ไม่ต้องมาพูดเพราะกับหนูเลยค่ะ คืนนี้จะไปนอนไหนก็ไปเลยไปนอนในรถเลย!!”
“ขอโทษ ก็คนมันหึง หวง จะให้ทำยังไงฉันควบคุมตัวเองไม่ได้”
“หึงจนหน้ามืดแล้วอยากจะต่อว่าหนูยังไงก็ได้แบบนี้หรอคะ ทั้งที่ในท้องหนูก็มีลูกของเราอยู่” ฉันบ่นพี่ติณอย่างเหลืออด อยากให้เขามีเหตุผลมากกว่านี้ ไม่ใช่พอฉันยอมอ่อนให้แล้วจะว่าร้ายยังไงก็ได้
“สำนึกผิดแล้ว อย่าไล่ฉันไปนอนในรถเลยนะ”
“ไม่อยากนอนในรถก็ไม่ต้องนอนสิคะ” พอพูดแบบนี้พี่ติณก็ยิ้มออกมาแล้วพูด “หายโกรธแล้วใช่ไหม”
“หนูหมายถึงถ้าไม่อยากนอนในรถก็ไปหาที่อื่นนอน ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ห้องนี้”
“ขอโทษ อย่าไล่ฉันเลยนะ นะครับน้ำมนต์….” พี่ติณพูดเสียงหวานแต่ฉันไม่ยอมอ่อนให้หรอก เดี๋ยวเขาก็ได้ใจอีก
“วันนี้งดเข้ามาในห้อง ออกไปเลยค่ะหนูไม่อ
