บทที่ 13 เริ่มเปิดใจอีกครั้ง

พลอยน้ำเพชรเดินออกมาจากห้องน้ำจึงใส่เสื้อยืดของพระพบกับกางเกงบล็อกเซอร์ผมยังเปียกชุ่มไปด้วยน้ำจึงเดินมานั่งและใช้ผ้าขนหนูเช็ดผม “พี่เช็ดให้” “อุ้ยยย พี่กราฟอาบน้ำมาตั้งแต่ตอนไหน” เพราะเธอเป็นคนเข้าไปอาบน้ำก่อน “บ้านพี่ไม่ได้มีห้องน้ำห้องเดียวสักหน่อย” พระลบจึงยืนเช็ดผมให้หญิงสาวและเป่าผมจนแห้งจากนั้นจึงลุกไปนอนบนที่นอนกว้าง “มานอนสิ” เพราะเห็นหญิงสาวนั่งนิ่งไม่ยอมลุกมาไม่รู้ว่ากลัวอะไรเขานักหนา “ก็ไม่อยากจะนอนด้วยสักหน่อย” พลอยน้ำเพชรเดินมาหย่อนก้นลงบนที่นอนกว้างอยู่ใกล้ชายหนุ่มทีไรหัวใจต้องสั่นไหวทุกที “อุ้ยยยย มากอดเค้าทำไม” หญิงสาวร้องออกมาที่ชายหนุ่มหันมากอดเธอไว้ลมหายใจของพระลบรดที่ต้นคอของหญิงสาวจนเธอต้องห่อไหล่ “เรามาเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม” พระลบพูดความในใจออกมาเขารักพลอยน้ำเพชรมากกว่าที่จะปล่อยหญิงสาวไปเพราะเขาก็สัมผัสได้ว่าหญิงสาวก็ยังรักเขาอยู่เช่นกัน “พี่กราฟพูดอะไรออกมา”