“โศกนาฏกรรม”

ภายในรถหรูที่กำลังแล่นออกนอกกรุงเทพฯ ความเงียบโรยตัวอย่างชัดเจน เสียงเครื่องยนต์กับล้อบดถนนคือสิ่งเดียวที่ดังแทรกอยู่ อัญชันนั่งชิดริมประตูด้านใน แก้มแดงจัดจนแทบกลืนหายไปกับพนักเบาะ มือเล็กจิกกระโปรงแน่นเพราะภาพเหตุการณ์ในห้องน้ำยังวนเวียนไม่หาย ความร้อนวาบที่แล่นขึ้นมาจนถึงใบหูยิ่งทำให้เธอไม่กล้าหันไปสบตาคนข้าง ๆ ตรงกันข้าม คิริวกลับนั่งเอนตัวสบาย ๆ ดวงตาคมไม่ยอมละจากใบหน้าเล็กที่พยายามหลบตาเขา เหมือนอยากกลืนกินทุกท่วงท่าของเธอเข้าไปทั้งตัว บรรยากาศตึงเครียดจนเดย์ที่ขับอยู่ข้างหน้าแอบเหลือบมองผ่านกระจกมองหลัง ยังรู้สึกถึงแรงอึดอัดที่อบอวลเต็มห้องโดยสาร “เขินอะไรนักหนา” น้ำเสียงทุ้มต่ำของคิริวดังขึ้น ทำให้อัญชันสะดุ้งน้อย ๆ ยิ่งทำให้เธอก้มหน้าลงกว่าเดิม “พะ…พี่คิริว ก็…” เสียงเล็กสั่นเครือ ไม่กล้าพูดต่อ รอยยิ้มมุมปากผุดขึ้นที่ใบหน้าคม คิริวโน้มตัวเล็กน้อยเข้าใกล้เหมือนจะไม่ยอมให้เธอห