ตอนที่ 24 เจ้าของร้านคนใหม่

“มี่…ไหวมั้ย” ปวีณาถามเบาๆ พลางเอื้อมมือมาจับแขนเธออย่างเป็นห่วง “หน้าซีดมากเลย” มิรันตียิ้มให้เพื่อนร่วมงาน แต่รอยยิ้มนั้นจางและฝืน “ไหวค่ะ แค่…ตกใจนิดหน่อย” “ถ้าเขาจะไล่คนออกจริงๆ จะทำยังไงกันดีคะ” รวีวรรณพึมพำ เสียงสั่นเล็กๆ “เราก็อยู่กันมานานนะ ทำไมคุณแก้วถึงขายง่ายๆ แบบนี้ ไม่บอกกันล่วงหน้าเลย” มิรันตีไม่แสดงความเห็น เธอไม่อยากเพิ่มความกลัวให้คนอื่น และยิ่งไม่อยากยอมรับความกลัวของตัวเอง เธอแค่ก้มลงจัดเอกสารบนเคาน์เตอร์ให้เป็นระเบียบ ทั้งที่มือสั่นจนแทบจับอะไรไม่ถนัด แล้วไม่นานเสียงกระดิ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น ทุกคนหันไปมองพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย เหมือนความรู้สึกกังวลทำให้ประสาทสัมผัสไวผิดปกติ ผู้ชายสองคนในชุดสูทเดินเข้ามาก่อน คนหนึ่งถือแฟ้มเอกสาร อีกคนกวาดสายตาไปรอบร้านเหมือนกำลังประเมินอะไรบางอย่าง ท่าทีแบบนั้นไม่ใช่ลูกค้าธรรมดาแน่ หัวใจของมิรันตีเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว และในว