พายุเข้าไร่กาแฟ

แต่คืนนั้นเหมราชพบปัญหาใหญ่เมื่อเกิดพายุน้ำป่าและดินโคลนถล่ม ทำความเสียหายให้กับไร่กาแฟที่ทองผาภูมิในวงกว้างมาก ชายหนุ่มรับโทรศัพท์จากผจก.ไร่ในตอนสองทุ่ม จากนั้นเขามีสีหน้าเคร่งเครียด “พี่ต้องไปไร่กาแฟด่วนนะช่อ” เขาพูดพลางลุกจากโต๊ะอาหาร “ให้ช่อไปด้วยไหมคะ” เธอถามทันที “ไม่ต้องจ้ะ ทางนั้นโทรมาบอกว่าน้ำท่วมสูงจะเมตรนึงแล้ว ช่อไปจะลำบากพี่ไปดูความเสียหายก่อน ว่าอะไรยังไงบ้าง” เขาตอบพลางจัดเสื้อผ้าใส่เป้ไปลวกๆ สามสี่ชุด “พี่เหมจะไปคืนนี้เลยเหรอคะ” เธอถาม “จ้ะ ตอนนี้คนงานขวัญเสียพี่ต้องรีบไป” ชายหนุ่มสะพายเป้ออกจากห้อง มองเธอที่มีสีหน้ากังวล เหมราชกอดเอวเล็กของช่ออินทนิลรั้งร่างเธอมากอด “ช่ออยู่บ้านดีๆ มีอะไรค่อยคุยกันทางโทรศัพท์ไปถึงพี่จะโทรบอก เดี๋ยวพี่กลับมาพาช่อไปดูไม้เบสบอลนะ” เขาปล่อยเธอหยิบกุญแจรถและโทรศัพท์ “พี่เหม..” เธอเอ็ด ขนาดนี้ยังไม่วายพูดเล่น “ไม่ต้องลงไปส่งพี่ ช่อล็อก