“ไม่เอาสิคะ อย่าคิดแบบนั้นถ้าเฮียไม่คิดเอาคืน คืนนี้เราจะได้มานอนกอดตรงกันตรงนี้เหรอคะ ไม่เอานะไม่โทษตัวเองให้รู้สึกแย่ ตอนนี้เราต้องกอบโกยความสุขที่หายไปสิคะ เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ให้เป็นประสบการณ์ชีวิตของเราเนอะ เฮียรู้ไหมว่าไปรท์รักเฮียนะคะ เคยรักยังไงก็รักอย่างนั้น รักที่สุด ต่อไปเราจะเดินไปด้วยกันไปให้ถึงปลายฝันร่วมกันดีไหมคะ”
“ดีครับ ดีสิ ดีที่สุด ต่อไปนี้เฮียจะดูแลปกป้องลูกกับไปรท์เองนะ ขอเวลาเฮียตั้งตัวหน่อย”
“ต่อไปนี้เราจะปกป้องความรู้สึกซึ่งกันและกันค่ะ”
“ไปรท์”
“คะ”
“ทำไมลูกชื่อปลายฝัน”
“เพราะว่าไปรท์ฝันว่าสักวันเราอาจจะกลับมารักกันไงคะ คิดว่าฟ้าคงไม่ใจร้ายกับเราตลอดไป ก็แค่คิดค่ะ แต่แล้วก็ใช่จริง ๆ ในที่สุดเราก็มีวันนี้ ไปรท์รักเฮียมาก ๆ เลย เราจะไม่เลิกกันแล้วนะ” ฉันขยับตัวเข้าไปนอนหนุนตักของเฮียเฟย ซุกใบหน้าเข้าที่หน้าท้อง โอบกอดรอบเอวเขาไว้ด้วยความคิดถึง พอคิดถึงคำพูดขอ
