“เฮียเฟยเพิ่งบอกแม่เมื่อเย็นอะ”
“อืม ดีแล้ว” เขาแต่งงานกัน มีลูกด้วยกันไม่เห็นแปลก ฉันมันแค่อดีตของเขาเท่านั้น
“แต่เฮียเขาก็อยากรับผิดชอบน้องปลายนะ”
“ฉันไม่ต้องการอะไรนะพลอย คือเขาไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น ฉันไม่อยากให้กวางที่กำลังท้องต้องมาเครียด ฉันกับเฮียจบกันไปนานแล้ว เรื่องลูกฉันก็ดูแลได้ ไม่เดือดร้อนอะไร ทางที่ดีให้เขาดูแลลูกเมียเขาเถอะ ปล่อยให้ฉันดูแลน้องปลายเอง ที่ผ่านมาฉันทำได้ ต่อ ๆ ไปฉันก็ทำได้” ก็เขาไม่ได้เลือกฉันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เขาก็ต้องเลือกคนที่อยู่ข้าง ๆ ในตอนที่เขาลำบากสิ จะเลือกคนที่ทิ้งทำไม ฉะนั้นฉันก็ต้องอยู่ให้ได้โดยที่ไม่มีเขา
‘ไม่เป็นไรไปรท์ เดี๋ยวมันจะดีขึ้น เดี๋ยวก็ผ่านไป ยังมีแม่มีลูกที่ต้องดูแล ที่ผ่านมาไม่มีเฮียเฟยเราก็ยังผ่านมาได้ วันนี้ก็ต้องผ่านไปได้’ แทบเป็นประโยคที่ฉันบอกตัวเองเสมอ
“ไปรท์…”
“ฉันโอเคพลอย ให้เฮียเขาอยู่ดูแลคนของเขาให้เต็มที่เลย
