ห้าชั่วโมงต่อมา
“ทำไมไม่มีใครบอกกู” ผมถามหลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อนจากปากของเพื่อนและน้องสาว
“กูเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องเมื่อหลายปีก่อน กูอยู่ในเหตุการณ์ แต่เรื่องน้องปลายกูไม่รู้ ไปรท์ไม่เคยบอกกู กูเพิ่งรู้พร้อมมึงที่งานแต่ง” ไอ้นิกสารภาพ
“มึงก็รู้ว่ากูรักไปรท์แค่ไหน ทำไมไม่บอกกูวะ”
“แต่อาม่ามึงไม่เอาไปรท์ไง แล้วกูถามจริงถ้ามึงไม่เจอเรื่องวันนี้มึงจะรู้ไหมว่าม่ามึงเป็นคนยังไง มึงคิดเหรอว่าน้องไปรท์อยากทิ้งมึง มึงรู้ไหมว่าน้องแย่แค่ไหน แล้วตอนนั้นมึงก็ไม่ได้สติ จะลุกขึ้นมาช่วยอะไรน้องได้”
“อาม่าทำเหมือนว่ารักและเอ็นดูไปรท์มาก กูไม่คิดเลยว่าอุบัติเหตุครั้งนั้นอาม่าจะเป็นคนจ้างวาน” ผมไม่อยากจะเชื่อ ไม่อยากเชื่อเลยว่าอาม่าจะใจร้าย และวางแผนทุกอย่าง แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อในเมื่อวันนี้ผมได้ยินคำพูดร้าย ๆ ออกจากปากท่าน
“น้องไปรท์ไม่ให้กูเข้ามายุ่งเพราะกลัวอาม่ามึงจะ
