เผื่อจะเอกการละคร

1286 คำ

หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวเมื่อมีมือใหญ่วางบนไหล่อย่างเงียบเชียบ “จุ๊... ลูกหลับอยู่อย่าเสียงดังสิเอ๋” สกนธีออกจากห้องทำงาน ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่เขาจะทำงานตอนกลางคืนเป็นส่วนใหญ่ และในช่วงหลังๆ ที่อิสริยามีงานที่ต้องทำมากขึ้นเขาจึงรับหน้าที่ดูแลลูกเป็นหลัก ชายหนุ่มจะเริ่มเขียนแบบหลังจากที่ลูกสาวเข้านอนแล้วและคอยเงี่ยหูฟังเป็นระยะว่าน้องเพียงจะตื่นมาหรือไม่ เขามักจะเลิกงานตอนหลังเที่ยงคืน ลุกจากโต๊ะทำงานแล้วสิ่งที่ทำจนกลายเป็นกิจวัตรไปแล้วคือแวะไปดูน้องเพียงที่ห้อง และลงไปดูอิสริยาที่ชั้นสองว่าเธอเข้านอนหรือยัง หลายครั้งที่เขายืนมองเธอเงียบๆ ในตอนที่หญิงสาวหลับสนิท มองอยู่หลายนาทีก่อนจะกลับขึ้นไปชั้นสามเหมือนเดิม อิสริยาถอยห่างจนมือใหญ่ตกลงจากบ่าเธอ และเขาเองก็ไม่ได้ก้าวตามทำเพียงแค่ยืนอยู่ที่เดิม “แค่ขึ้นมาดูลูกค่ะ แต่แกหลับแล้ว” “ฮื่อ วันนี้ลูกเล่นเยอะเลยหลับเร็ว เอ๋เลิกงานแล้วเหรอกินข

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม