“อ๊ะ…อ๊าาา…คุณปริญญ์…มะ...ไม่ไหวแล้ว…อื้ออ...”
เสียงหวานพร่าแตกห้วงดังลั่นในความเงียบของห้อง นอน
ดวงตาคมเข้มจ้องเธอไม่กะพริบ แววตาเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจและความหวงแหน เขาโน้มกายลงต่ำ กดริมฝีปากครอบครองยอดอกที่กระเพื่อมไหว พร้อมทั้งกระแทกสะโพกเข้าออกร่องเสียวของเธอในจังหวะหนักหน่วงเร่าร้อนอย่างไม่ลดละ
“ไหวสิพีช...คุณต้องจำทุกสัมผัสของผมเอาไว้”
เขากระซิบพร่าในลมหายใจหอบ ริมฝีปากลากเลียตรงกลางอก ก่อนจะดูดเม้มทิ้งร่องรอยให้เด่นชัด
แรงสั่นสะท้านถาโถมทั้งจากด้านในและสัมผัสที่รุกเร้าด้านบน ทำให้พิชชาไม่อาจต้านทานได้ ร่างเล็กเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ความเร่าร้อนแตกกระจายเป็นระลอก ปลดปล่อยน้ำแห่งความสุขออกมาพร้อมเสียงครางหวานที่ดังสั่นจนริมฝีปากเขาต้องกลืนมันไว้ทั้งหมด
ปริญญ์ยังตรึงร่างเธอไว้แน่น ปล่อยให้ทุกแรงสะท้าน ค่อยๆ ซึมซับเข้าสู่ร่างกายของเขาเช่นกัน ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนแรง แต่สายตาคมยังเต็มไป
