‘พี่แค่เคารพการตัดสินใจของพอร์ชค่ะ’
พายจำได้ว่าตอบไปแบบนั้น พยายามนิ่งเฉยทั้งที่บีบมือตัวเองแน่นอยู่ใต้โต๊ะ ไม่ว่าจะเป็นสายตาดูแคลน คำพูดที่บั่นทอน หรือท่าทางกดข่มที่คนตรงข้ามกำลังทำอยู่ล้วนสร้างความหวั่นใจให้พายทั้งนั้น เพราะเธอคือคนที่หลีกเลี่ยงการมีปัญหากับคนอื่นมาตลอด แต่เหมือนตอนนี้จะเลี่ยงไม่ได้อีกแล้ว
‘ฟังดูสวยหรูจังนะคะ ความรักที่ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ด้วยกัน’
‘แล้วทำไม่ได้เหรอคะ ในเมื่อพวกพี่ก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน เราก็แค่รักกันมันผิดมากเหรอคะหมอบี’
พายถามกลับอย่างไม่เข้าใจ ทำไมเธอที่พยายามอยู่เงียบๆถึงได้ถูกดึงเข้าไปในความวุ่นวายตลอด เราก็แค่รักกันเท่านั้น แต่ไม่คิดว่าคำตอบนั้นจะทำให้หมอบีขำออกมาราวกับฟังเรื่องตลก
‘ฮะๆ พูดไม่ออกเลยแฮะ นี่พี่คิดจริงๆเหรอคะว่าไม่ได้ทำใครเดือดร้อน’
‘หมายความว่าไงคะ’
‘คนที่อยู่ตรงหน้าพี่นี่ไงคะเดือดร้อน พี่คิดว่าทำลายอนาคตที่คนอื่นว
