“สรุปว่าแขกคุณพ่อมาทำอะไรแล้วทำไมกาแฟได้เข้าไปพร้อมกัน” ด้วยความดูแคลนชายหนุ่มดวงหทัยเลยไม่รักษามารยาทพอคุณวิทยาเดินนำออกมาดวงหทัยเลยปรี่เข้าไปถามด้วยความสงสัย
“อ๋อ..คุณวาคีนเป็นพี่ชายแท้ๆ ของคุณกาแฟครับ” วิทยาตอบข้อสงสัย
“พี่ชาย!อยู่ดีๆ ทำไมพึ่งมาปรากฏตัวหรือว่าจะหวังสมบัติของคุณพ่ออีกคน” ดวงหทัยพูดเสียงยกมือทาบอกอย่างตกใจท่าทางและคำพูดของดวงหทัยทำให้วาคีนที่เดินออกมาพร้อมกาแฟคิ้วขมวดเป็นปม
“คนอย่างฉันจะอยากได้สมบัติของคนอื่นทำไม..อีกอย่างสมบัติแค่นี้ไม่ได้ครึ่งสมบัติของตระกูลที่มีด้วยซ้ำ” นัยน์ตาคมดุจจิ้งจอกยกยิ้มให้หญิงใจทรามที่พึ่งทำร้ายน้องสาวไปเขายังจำได้ดีและจดบัญชีไว้ในใจแล้ว
“หึ..เด็กไม่มารยาทเหมือนยัยเด็กกาแฟไม่มีผิดถ้าบ้านแกรวยจะเอาน้องสาวมาฝากบ้านคนอื่นเลี้ยงทำไม”
“คุณดวงครับ!” วิทยาส่งเสียงปรามเพราะเขารู้ดีว่าชายหนุ่มคนนี้มีพื้นเพชาติกำเนิดมาจากที่ไหน
“ไม่ต้องห้ามหรอกค่ะ
