คุณพ่อป้ายแดงปิดปากหาวหวอด ใต้ตาดำคล้ำจนเห็นได้ชัดจากการอดหลับอดนอนเพราะลูกชายจอมดื้อตื่นมาร้องไห้ทุกสองชั่วโมงจริง ๆ
เขาหันมองคนตัวบางที่นั่งให้นมลูกชายอยู่ด้านข้าง ใบหน้าขาวใสแม้จะดูอิดโรยแต่ก็เปี่ยมสุขจนอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม
ไม่น่าเชื่อว่าการเป็นพ่อแม่คนจะลำบากถึงเพียงนี้ การดูแลอีกหนึ่งชีวิตไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ขนาดเมื่อคืนเขาคอยช่วยเธอตลอดยังรู้สึกวุ่นวาย แล้วที่ผ่านมาเธอต้องอยู่กับลูกชายจอมโยเยของเขาเพียงลำพัง จะลำบากขนาดไหนกันนะสองแม่ลูก
แล้วภวังค์ความคิดของเขาก็ถูกทำลายด้วยเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือที่เมื่อคืนเขาปิดเครื่องไว้ตลอดเวลา ท่าทีลังเลทำให้มัสยาเดาได้ทันทีว่าใครเป็นคนโทรเข้ามา
“ไปรับสายเถอะ”
“แต่เดี๋ยวหมอจะเรียกลูกเราแล้ว ฉันกลัวกลับมาไม่ทัน”
“ไม่เป็นไร ฉันเข้าไปหาหมอคนเดียวได้”
“ฉันอยากเข้าไปด้วย”
ตั้งใจจะไม่รับสาย แต่ก็อดไม่ไหวเพราะคนปลายสายโทรเข้ามาอีกเป็นครั้งท
