“นายพาฉันมาที่นี่ทำไม”
เขาไม่ได้พาเธอกับลูกกลับบ้านทันที แต่ดันพามาที่ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง
“ก็มาซื้อของไง ทั้งของบำรุงของเธอ ทั้งเสื้อผ้า”
“เสื้อผ้าน้องหมากมีเต็มตู้ เดี๋ยวลูกก็โต ใส่ไม่นาน ไม่ต้องซื้อนะ เสียดายเงิน”
“ฉันอยากซื้อให้ลูก แล้วก็ซื้อให้เธอด้วย”
“ฉันไม่เอา”
คนที่เอ่ยปฏิเสธเสียงแข็งเดินหน้ามุ่ยตามคนตัวโตที่เดินเข็นรถเข็นของลูกชายเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ แม้สองมือของเขาจะเต็มไปด้วยถุงสินค้าแบรนด์เนมจนเธอต้องเอามาช่วยถือแล้วก็ยังไม่ยอมหยุดง่าย ๆ
“นี่นาย พอแล้ว ฉันจะไม่เหลือมือไว้ถือแล้วนะ”
มัสยาดึงชายเสื้อ ขมวดคิ้วมองหน้าพ่อของลูกอย่างไม่สบอารมณ์ หงุดหงิดจนแทบอยากจะหักคอเขาจิ้มน้ำพริกที่ลากเธอมาเดินจนปวดขา
ลูกชายที่ปกติชอบงอแงและตื่นบ่อย วันนี้โดนวัคซีนของหมอไปก็หลับปุ๋ยไม่รู้เรื่อง เป็นใจให้คนเป็นพ่อไปอีก
“งั้นเอาไปไว้ที่รถก่อนดีไหม”
“ไม่ดี ฉันเมื่อย อยากกลับห้อง
