สายฟ้าโพล่งออกมาหลังจากยืนฟังผู้ชายแปลกหน้าพูดจาหวาน ๆ กับเมียเขาอยู่พักหนึ่ง ข่มใจแทบแย่ไม่ให้พุ่งตัวไปกระแทกหมัดใส่หน้าหล่อ ๆ ของมันที่กล้ามาจีบเมียชาวบ้านถึงห้อง
ฉัตรพลกับมัสยาหันมองยังต้นเสียงที่ยืนกอดอกพิงบานประตูหน้าห้องด้วยท่วงท่าสุดเท่ แต่ดวงตาวาววับคู่นั้นทำเอาเธอลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่
“เขาเป็นใครครับเมี่ยง”
มัสยาจ้องผู้ชายที่เธอไม่อยากเห็นหน้าตาเขม็ง เขาเองก็ค่อย ๆ เดินเข้ามาหา ทิ้งตัวลงนั่งใกล้ ๆ แถมยังดึงเธอมากอดหน้าตาเฉย แต่มีหรือที่มัสยาจะยอมให้กอดฟรี ๆ เมื่อเธอสะบัดตัวหนีตั้งแต่แรกแล้ว
“นี่ปล่อยนะ”
“อยู่เฉย ๆ”
“นี่คุณ ปล่อยเมี่ยงนะ คุณเป็นใคร เข้ามาในห้องนี้ได้ยังไง”
ฉัตรพลที่เพิ่งหายตกใจกางปีกปกป้อง แต่สายฟ้ากลับทำเพียงจ้องหน้าเขานิ่ง ๆ แล้วแค่นยิ้มหยัน
“ผมมีคีย์การ์ดเปิดเข้ามาในห้องนี้ได้ ยังต้องถามอีกเหรอว่าผมเป็นใคร ผมมากกว่ามั้งที่ควรต้องถามว่าคุณเป็นใคร เข้ามาทำอ
