สายฟ้าถอนหายใจเมื่อเห็นคู่หมั้นสาวเดินเข้ามาในกองถ่าย เขาส่งวิทยุสื่อสารให้ผู้ช่วยแล้วลากแขนนิศาชลเดินหายเข้าไปในห้องพักส่วนตัวที่เปิดแอร์ไว้เย็นฉ่ำทันที
“คุณมาทำไมอีกนิศา”
“มาหาคุณไงคะ คืนนี้นิศาจะไปนอนกับคุณ เราไม่ได้มีอะไรกันนานแล้วนะคะ นิศากลัวว่าคุณจะเหงา”
“ผมมีมือ ผมช่วยตัวเองได้”
“ช่วยตัวเองไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ นิศากลัวว่าจะมีผู้หญิงช่วยคุณสิคะฟ้า”
“ถ้าผมบอกว่ามีล่ะ”
“นิศารู้อยู่แล้ว”
เขาจ้องหน้าเธอนิ่ง ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขารู้ว่าเขาเลว ทั้งที่เธอทั้งสวยและแสนดี แต่เขากลับรู้สึกเบื่อหน่ายทิ้งขว้าง แล้วความหึงหวงก็เปลี่ยนผู้หญิงแสนดีเป็นคนที่น่ารำคาญที่สุดจนเขาไม่อยากจะแตะต้องอีกต่อไปแล้ว
“ผมรู้ว่าผมมันเลว ผมมันเห็นแก่ตัว ผมไม่ได้รักคุณเลยนิศา เรามาทบทวนเรื่องการแต่งงานกันใหม่ดีไหม ผมว่าคุณควรได้เจอผู้ชายดี ๆ”
“ไม่ค่ะ นิศาไม่มีวันยอมถอนหมั้นกับคุณ และคุณต้องแต่งงานกับนิศาด้วย
