“ฟ้า...”
สายฟ้าตกใจ ผลักนิศาชลออกอย่างแรงจนเธอกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว
“เมี่ยง ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ฉันไม่ได้กอดนิศา”
สายฟ้าปฏิเสธปากคอสั่น ก้าวพรวดไปจับมือของเมียรัก ทั้งยังมองสบตาเพื่อบอกความจริงใจ
“กอดก็กอดสิคะฟ้า จะเกรงใจอะไร ไม่ใช่แค่ผู้หญิงคนนี้ที่คุณเคยนอนด้วย กับนิศาคุณเองก็นอนด้วยจนทำนิศาท้องแล้วนี่ไงคะ ไม่เห็นจะแปลกเลยที่เราจะกอด จะจูบ หรือจะทำอะไรกัน ไม่น่าทะเล่อทะล่าเข้ามาขัดนะ”
นิศาชลลอยหน้าลอยตาพูดเหมือนว่าเขากับเธอกำลังพลอดรักตามประสาผัวเมีย
“นิศา เราไม่ได้มีอะไรกันมานานแล้ว ก่อนที่ผมจะกลับมาเจอเมี่ยงเสียอีก อย่าพูดเหมือนว่าผมจะเอาคุณอีก”
“แต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าก่อนหน้าหน้านั้นคุณนอนกับนิศา แล้วก็ทำนิศาท้อง”
“พอเถอะค่ะ ไม่ต้องเถียงกัน ออกไปกินข้าวเถอะ แล้วอยากจะไปทำอะไรกันที่ไหนก็ตามสบาย”
มัสยาเดินกลับมาที่โต๊ะอาหารแล้วลงมือกินข้าวทันทีโดยไม่รอใคร สายฟ้าที่เดินตามออกม
