นิศาชลตื่นมาอาเจียนตั้งแต่เช้ามืด เสียงที่ดังอยู่ในห้องน้ำทำให้มัสยารู้สึกตัวตื่น จึงเงยหน้าขึ้นมองสามีของตนก็เห็นว่าเขาลืมตาอยู่แล้ว
“ฟ้า ไม่เข้าไปดูหน่อยเหรอ แพ้ท้องหนักน่าดูเลย”
“เมื่อก่อนเธอก็เป็นแบบนี้ใช่ไหม”
“อืม เป็นแบบนี้แหละ ทุกวันเลย มันทรมานมากเลยนะ”
“ถ้าฉันเข้าไปดูนิศาแล้วเธอล่ะ”
“แต่เด็กในท้องนั่นเป็นลูกนายนะ เข้าไปดูเถอะ เกิดเป็นลมเป็นแล้งล้มหัวฟาดขึ้นมาจะลำบาก”
เท่านั้นแหละ สายฟ้าจึงยอมลุกขึ้นไปดูผู้หญิงที่อาเจียนจนใบหน้าซีดเซียวในห้องน้ำเพราะเห็นแก่เลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองในท้อง
น่าแปลก ที่พอรู้ว่านิศาชลท้องและกำลังจะมีลูกให้เขา เขากลับรู้สึกหนักอึ้งในอก ไม่เห็นเหมือนความรู้สึกตอนที่รู้ว่ามัสยาท้องเลยสักนิดเดียว
“เป็นไงบ้าง นิศา”
“ฟ้า นิศาคลื่นไส้ค่ะ”
เมื่อล้างหน้าบ้วนปากเสร็จแล้วก็โผเข้ากอดเขาหวังออดอ้อน แต่สายฟ้ากลับดันไหล่ของเธอออก แล้วประคองพาเธอมาที่เตียงแ
