“ผมชื่อฉัตรพล เรียกฉัตร อายุยี่สิบแปดปี เรียนจบปริญญาโท เป็นผู้จัดการฝ่ายบัญชี ยังโสด ไม่มีแฟนมาหลายปีแล้ว มีคู่นอนชั่วคืนบ้างเป็นครั้งคราวตามประสาหนุ่มโสด แต่ผมป้องกันทุกครั้งนะ แต่วันที่เจอคุณผมไม่ได้ตั้งใจจะหิ้วใครกลับเลยไม่ได้พกถุงยางติดตัวมา ผมเป็นคนใจเย็น เข้าใจอะไรง่าย ๆ ไม่เจ้าชู้ รักใครรักจริง อยู่กับแม่แค่สองคน อ้อ มีแม่บ้านอีกหนึ่ง พี่สาวสองคนแยกบ้านไปหลังแต่งงาน แม่ผมเป็นคนใจดีมาก ๆ และผมคิดว่าคุณน่าจะเข้ากับแม่ผมได้”
ใบหน้าสาวร้อนผ่าวเมื่อฟังเขาสาธยายประวัติตัวเอง โดยเฉพาะประโยคสุดท้ายที่ทำให้รู้สึกประหม่า
“แล้วคุณล่ะ นิศา...”
“นิศาชล อายุยี่สิบสองปี เป็นลูกสาวคนเล็ก พ่อแม่มีธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ พ่อแม่ตามใจฉันมากเพราะท่านมีฉันตอนอายุเยอะ เลยประคบประหงมฉันเป็นพิเศษ ตอนแรกว่าจะไม่ทำงาน แต่ตอนนี้ฉันว่าจะไปของานพ่อแม่ทำ เพราะรู้สึกว่าการทำงานจะทำให้ฉันมีคุณค่าขึ้น ฉันไม่เคยมีแ
