“คุณกาน อย่าไปโกรธลูกมันเลย มันรักของมันมาก เราจะไปจับเด็กสองคนแยกกันได้ยังไง”
สงกรานต์กุมมือภรรยาที่ยังสั่นเทาไม่หาย ถึงแม้จะอาบน้ำแต่งตัวเตรียมเข้านอนแล้ว แต่น้ำตายังไม่ยอมแห้งเหือดไปจากใบหน้าแม้แต่น้อย
“ฉันก็ไม่ได้จะจับมันแยกกันแล้วไง ก็ให้เป็นเมียตีทะเบียนแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ เรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทางหนูนิศาจะยอมเป็นเมียน้อยหรือเปล่าเลย แล้วเราจะโดนอะไรกลับมาบ้างถ้าเราไปคุยกับทางนั้น แค่นี้ยังไม่ดีอีกหรือไง”
“ผมเข้าใจคุณนะ แต่ก็เข้าใจลูก ลูกเราอยากแต่งงานมีเมียแค่คนเดียว อยากมีบ้านเดียว ไม่ได้อยากมีเมียน้อย แล้วถ้าหนูนิศายอม แล้วเจ้าฟ้ามันทำแบบนั้นจริง ๆ ไม่เท่ากับเราขังหนูนิศาเอาไว้ให้อยู่ในสถานะเมียน้อยไปชั่วชีวิตเหรอ ระดับหนูนิศา ลูกสาวเจ้าสัวหมื่นล้าน ต่อให้มีลูกติดกับคู่หมั้นเก่าสามสี่คน ยังมีผู้ชายอยากได้เป็นเมียเลย เชื่อผมสิ แล้วเราจะไปตัดโอกาสที่ทางนั้นจะเจอคนดี ๆ ทำไม นอกเ
