"..ฉันเป็นวันนั้นของเดือน"
ได้ยินแบบนั้นชายหนุ่มก็ค่อยๆ หันหน้ากลับมา
"เมื่อกี้เธอว่าอะไรนะ?"
"ฉันเป็นรอบเดือน"
สายตาคมมองต่ำลงไปที่จุดซ่อนเร้น "แล้วเธอมาเป็นอะไรตอนนี้"
"นี่คุณมันจะเลือกได้เหรอว่าต้องเป็นตอนไหน
"เวรกรรมของฉันเองแหละที่พาเธอมาด้วย" ว่าแล้วเขาก็ส่ายหน้า เหมือนโทษตัวเอง ..แต่ทำไมคนฟังถึงคิดว่าเธอเป็นตัวก่อปัญหาให้เขา
"แล้วนี่ตามลงมาทำไม อยู่บ้านก็ดีแล้ว" เหนือตะวันพูดพร้อมกับคว้าแขนของเธอให้เดินตามขึ้นมา..ซึ่งก็มีสายตาหลายคู่ที่มองตาม
"ก็ฉันกลัวนี่"
"จะกลัวอะไร แถวนี้มีอะไรน่ากลัว!"
หญิงสาวไม่พูดโต้ตอบเพราะตอนนี้แค่ที่เธอกลั้นไม่ให้ประจำเดือนมันไหลลงมาก็หนักใจพออยู่แล้ว
"เดินตามมาเร็วๆ สิ" ขายาวๆ ของเขาก้าวเดินนำหน้าไปแบบไม่รอ
"ฉันก้าวเร็วไม่ได้ ถ้าเดินเร็วมันก็.." มิลานพูดออกมาด้วยเสียงที่แผ่วเบาเพราะกลัวว่าเขาจะอารมณ์เสียใส่อีก
"ฉันจะเอายังไงกับเธอดีเนี่ย"
