บทที่ 54. ทางเลือกสุดท้าย...

1705 คำ

ผลัวะ!! หมัดหนักๆ กระแทกเข้าที่ใบหน้าหล่อเหลาของหมอวินเซนต์อย่างแรงจนร่างสูงเซถลาไปชนขอบโต๊ะริมสระ มุมปากแตกจนเลือดสีสดไหลซึม ทว่าหมอหนุ่มกลับไม่คิดตอบโต้ เพียงแค่ยกหลังมือขึ้นเช็ดเลือดที่มุมปากพลางแค่นหัวเราะในลำคอ ซึ่งนั่นยิ่งทำให้ความอดทนของโดมินิคขาดสะบั้น! “ไอ้เหี้ยเอ๊ย! มึงลองดีกับกูใช่ไหม!” มาเฟียหนุ่มพุ่งเข้าไปหมายจะซัดหน้าน้องชายอีกหมัด “หยุดนะคุณดอม! พี่คริส... พามาร์คัสเข้าบ้านเดี๋ยวนี้!” ลาริมาร์หวีดร้อง รีบหันไปสั่งบอดี้การ์ดหนุ่มให้รีบอุ้มมาร์คัสที่กำลังยืนร้องไห้จ้าเพราะความตกใจเข้าไปในคฤหาสน์ โอนิกซ์ที่วิ่งตามออกมาเห็นเหตุการณ์พอดีรีบพุ่งตัวเข้าไปล็อกแขนผู้เป็นนายเอาไว้สุดกำลัง “นายครับ! ใจเย็นก่อนครับนาย!” โอนิกซ์พยายามรั้งร่างสูงใหญ่ที่กำลังเดือดพล่าน “ปล่อยกูโอนิกซ์! วันนี้กูจะเอาเลือดหัวไอ้เวรนี่ออก!” โดมินิคสะบัดตัวอย่างแรง นัยน์ตาคมกริบแดงก่ำจ้องมองน้องชายต่างแ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม