รถยนต์เอสยูวีสีดำเงาวับเคลื่อนตัวเข้ามาจอดหน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลวรชิตเดชากุล หญิงสาวที่อุ้มทารกน้อยวัยหนึ่งเดือนในอ้อมแขนมองบ้านหลังใหญ่ด้วยความประหม่า
ครั้งแรกที่มาบ้านทัพพ์เทพ...ไม่คิดว่าจะยิ่งใหญ่อลังการขนาดนี้
“บ้านสวยจังนะคะ”
“20 ปีแล้ว แต่ก็รีโนเวทเรื่อย ๆ เลยยังดูดีอยู่” ทัพพ์เทพหันมาส่งยิ้มอ่อนโยนก่อนจะโอบเอวเธออย่างทะนุถนอม
“ถ้าหนูฟ้ารดาโตขึ้น ผมว่าเจ้าตัวน้อยต้องชอบที่นี่แน่ มีสนามหญ้ากว้างขวางให้วิ่งเล่นได้ไม่รู้จบ”
“ฉันก็คิดอย่างนั้นค่ะ”
มือหนาผลักประตูบานใหญ่ให้เปิดออก และภาพตรงหน้าก็ทำให้หญิงสาวต้องตะลึงอีกครั้ง เมื่อภายในห้องโถงกว้างโอ่อ่าประดับประดาไปด้วยลูกโป่งและริบบิ้นหลากสี มีป้ายผ้าผืนใหญ่เขียนไว้ด้วยอักษร
[??’?Welcome Looksorn & Fharada??’?]
เป็นเซอร์ไพรส์ที่ทัพพ์เทพวางแผนกับทุกคนเมื่อพาลูกศรมาถึงบ้านหลังนี้ เสียงหัวเราะสุดแสนอบอุ่นดังขึ้นจากมุมหนึ่ง เมื่อบาน
