11
พาไปเปย์
Vintage Cafe
คาเฟ่สไตล์วินเทจย่านเจริญกรุงอบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟหอมกรุ่น เสียงช้อนกระทบจานดังพร้อมกับบทสนทนาของสองเพื่อนซี้อย่างลูกศรและใบหม่อน
นางร้ายหน้าสวยเล่าด้วยน้ำเสียงเจือความสะใจ หลังจากจิบลาเต้ร้อน
“เมื่อวานนี้ฉันอยากให้แกอยู่ด้วยชะมัด ฉันจัดหนักเอาคืนอีตาคุณทัพพ์ไปชุดใหญ่ เห็นหน้าเขาตอนโดนคนรุมว่าทั้งร้าน สะใจจริงจริ๊ง!”
“จ้า แกนี่มันตัวแม่แห่งการแสดงเลยเนอะ ตอนนี้ข่าวแกกับคุณทัพพ์ขึ้นหน้าหนึ่งทุกเพจแล้ว แกเล่นแรงขนาดนั้นไม่กลัวเขาจะเอาคืนเหรอ”
เอาคืนกันไปกันมามันดูเหนื่อยมากกว่าสนุกเสียอีก...
ลูกศรยักไหล่ ท่าทางไม่สะทกสะท้านสักนิด คนอย่างเธอไม่ได้อ่อนแอที่จะต้องกลัวคนรวยหนึ่งเปอร์เซ็นต์อย่างทัพพ์เทพ
“ใครใช้ให้เขาปากเสียใส่ฉันก่อนล่ะ เจอหน้าทีไรก็แขวะไม่หยุด แถมยังมีหน้าไปสืบเรื่องส่วนตัวของฉันอีก มันน่าเอาคืนไหมล่ะ”
“ลูกศร ฉันขอเตือนแกเป็นครั้งสุดท้าย ถึงฉัน
