กาลเวลาผ่านไปอีกสองปี ตอนนี้หนูนลินลูกสาวของเขาก็ขึ้นเรียนขั้นอนุบาลเรียบร้อยเเล้ว
มาร์ตินจะไปส่งลูกเองทุกครั้ง เเล้วพ้นไปทำงานที่บริษัท ส่วนนับดาวเขาให้เธอเป็นเเม่บ้าน อยุ่บ้านใช้เงินสบายๆ
"คุณพ่อคะ นลินอยากไปเล่นที่บ้านครีมมี่คะ "
ครีมมี่คือลูกสาวเเทนไทเพื่อนของเขาเอง
"วันนี้ พ่อติดประชุมนะครับ ไว้วันเสาร์เดี๋ยวพอจะพาไปเล่นกับครีมมี่ละกันนะ "
ลูกสาวเขาเงียบลง เเละมีสีหน้าเสร้าสร้อยลง
" น้องลินก็เเค่เหงาคะ อยากมีเพื่อนเล่นทำไม่นลินไม่มีน้องหรือพี่ชายเหมือนคนอื่นๆเขาบ้างคะ "
เฮ๊อ.. จะตอบลูกว่างไงดีละทีนี้ ก็เขาเองไม่อยากมีลูกเพิ่มเพราะ กลัวเเม่ของเจ้าหล่อนจะเจ็บปวด ในการคลอด ก็เลยตกลงกันว่าจะมีเเค่นลินเเค่คนเดียว
เพิ่งนึกสงสารลูกสาวเลยที่ต้องอยุ่คนเดียวไม่มีพี่น้อง
"เดี๋ยวเย็นนี้พ่อๆซื้อตุ๊กตาให้เหลายๆตัวเลยเอาไหมคะ "
" เย้.. เอาคะ นลินชอบตุ๊กตา "
คะ เเต่ตอนนี้ลูกไปเรีย
