เเม้ว่าเขาเองจะจำเธอไม่ได้ในตอนเเรกเพราะกาลเวลามันผ่านไปนานนับสิบปี เเละเขาเองก็เมามากจนดีลเธอนอนด้วย โดยหารู้ไม่ว่าคือคนที่ให้ลูกน้องเเม่เฝ้าตามอยุ่ตลอด
เเต่อย่างน้องมาร์ตินเองก็ดีใจที่ได้เป็นคนเเรกเเละคนเดียวของเธอ
"คิดอะไรอยู่เหรอคะ ยิ้มใหญ่เชียว แอบคิดถึงสาวๆคนอื่นรึเปล่า "
นับดาว ที่ยกของว่างยามบ่ายขึ้นมาให้ผู้เป็นสามีในห้องทำงานของเขา
"พี่กำลังคิดถึงวันเเรกที่ได้เจอเราอยู่ครับ วันที่นับดาวไปทำงานที่ผับ เเล้วเสิร์ฟเเล้วที่ห้องพี่เราางคนต่างจำกันไม่ได้เลย "
"อ๋อ.. วันที่ดาวไปทำงานที่ผับเเล้วพี่ให้ดาวพาไปส่งห้องเพราะกลับไม่ไหว เเถมยังขืนใจดาวด้วย ไม่เห้นจะน่าจำตรงไหนเลยคะ พี่รุณเเรงกับครั้งเเรงของดาวมากเเถมยังขอดีลดาวเป็นเด็กเลี้ยงด้วย"
"ก็พี่เมานี่น่า เเถมห่างหายเรื่องอย่างว่าไปนานก้เลยมีอารมณ์อยากทำอะ "
คะ .. พี่ตินก็มีอารมณ์อยากทำเรื่องอย่างว่าอยู่ตลอดเเหละคะ ..
มาร์ติ
