ทิมที่กำลังยกแก้วเหล้าขึ้นเทลงคอต้องชะงักมือทันที เมื่อเห็นอังเดรอุ้มร่างไร้สติของซันนี่เดินเข้ามาในห้อง เขาโกรธจนมองไม่เห็นผู้หญิงที่เดินตามมาด้านหลังด้วย
“คุณทำอะไรซันนี่ฮ้าอังเดร!”
ทิมกระโจนเข้ามาหยุดตรงหน้าอังเดร ก้มลงมองเด็กชายในอ้อมแขนของอังเดรด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงเป็นใยจนคนอุ้มอดสงสัยไม่ได้
“ผมก็แค่...ให้กินยานอนหลับอ่อนๆ เท่านั้นเองครับ”
“แต่ผมสั่งแล้วใช่ไหมว่าอย่าทำอะไรก็ตามที่มันมีผลร้ายกับซันนี่” ทิมระเบิดอารมณ์เดือดดาลออกมาอย่างไม่อาจกลั้นเอาไว้ได้อีก
“ยานอนหลับนั่นก็แค่ทำให้เด็กคนนี้นอนหลับนานกว่าปกติเท่านั้นเองนะครับ” อังเดรอธิบาย ก่อนจะเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัยที่เก็บเอาไว้ไม่อยู่
“ผมถามจริงๆ เถอะครับคุณทิม เด็กคนนี้เป็นใครกันแน่ ทำไมคุณทิมถึงได้ห่วงใยแกนัก คุณทิมทำเหมือนกับว่าตัวเองเป็นพ่อของแกอย่างนั้นแหละ”
คำถามละลาบละล้วงของอังเดรทำให้ทิมจ้องหน้าอังเ
