ขวัญชีวายืนมองแผ่นหลังกว้างที่สะท้อนขึ้นลงอย่างสม่ำเสมอของวินซ์ด้วยความไม่สบายใจ ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นที่บ้านของทอมมี่ วินซ์ก็ไม่เคยหัวเราะออกมาอีกเลย หญิงสาวถอนใจแผ่วเบา ก่อนจะหมุนตัวออกไปเงียบๆ เดินมาจนถึงระเบียงไม้ที่เป็นทางเชื่อมต่อไปยังตึกทางปีกขวาก็ต้องหยุดเดินเพราะไรอันคนสนิทของวินซ์เรียกไว้ซะก่อน
“คุณมีอะไรกับฉันเหรอไรอัน” ขวัญชีวาเอ่ยถามคนสนิทของวินซ์ หล่อนพยายามจะยิ้มแต่สถานการณ์รอบตัวมันช่างตึงเครียดเสียเหลือเกิน ก็ขนาดไรอันเองก็ยังมีความวิตกกังวลเต็มใบหน้าเลย
“ผม...มีบางอย่างที่ต้องขอความช่วยเหลือจากคุณขวัญครับ”
ท่าทางเป็นการเป็นงานของไรอันทำให้ขวัญชีวาอดมองอย่างแปลกใจไม่ได้ แต่วินาทีต่อมาหล่อนก็ฝืนยิ้มและชวนเขาไปนั่งคุยในที่เป็นส่วนตัวมากกว่าริมระเบียง หญิงสาวเดินนำคนสนิทของวินซ์มาหยุดภายในสวนสวย แม้ตรงนี้จะไม่ใช่ที่รโหฐาน แต่มันก็ปลอดคนในระดับหนึ่งเชียวล่ะ
“เรื่องวินซ์
