“มีความสุขเหรอ? ฉันก็แค่แกล้งแสดงละครไปอย่างนั้นแหละไอ้แก่ เพราะฉันไม่มีทางไปยังไงล่ะ แต่ตอนนี้ฉันมีทางออกแล้วล่ะ จริงไหมคะทิม”
“ครับเอม” ทิมจูบแก้มนวลเบาๆ มองหน้าทอมมี่อย่างผู้ชนะ
ทอมมี่น้ำตาซึมออกมา คิดไม่ถึงว่าคนที่เขารักจะคิดกับเขาแบบนี้
“ทำไมหนูเอมทำร้ายพี่แบบนี้ ทำไมไม่เห็นแก่ความรักที่พี่มีให้หนูเอมบ้าง”
“เชอะ! ความรักของแกมันทำให้ฉันมีความสุขไม่ได้หรอก คนอย่างแกมันควรจะลงไปอยู่ในนรกกับลูกสาวของแกนั่นแหละ” เอริก้าหัวเราะออกมาอย่างสะใจ จ่อปืนไปที่หน้าของทอมมี่ตลอดเวลา จากนั้นจึงพูดขึ้นอีกด้วยน้ำเสียงชั่วช้าอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
“แล้วหากมันจะทำให้แกตาสว่างก่อนตายได้ละก็ ฉันนี่แหละเป็นคนส่งนังเจนนี่ลูกสาวของแกไปลงนรกด้วยมือของฉันเอง”
ความจริงที่พึ่งได้รู้ทำให้ทอมมี่ถึงกับตาเหลือกโพลงด้วยความตกใจสุดขีด
“หนูเอม!”
“ไม่ต้องมาทำสุ้มเสียงตกใจแบบนั้นหรอกไอ้แก่ ฉันฆ่านังเจนนี่และโยนค
