เวลาผ่านไปเพียงแค่ยี่สิบกว่าชั่วโมงเท่านั้น แต่สำหรับวินซ์แล้ว การอยู่ห่างจากผู้หญิงที่ตัวเองรักนั้นมันช่างยาวนานชั่วกัปชั่วกัลป์เหลือเกิน ทั้งๆ ที่พยายามจะลืม ทั้งๆ ที่พยายามจะบอกตัวเองว่าขวัญชีวาทรยศและไม่เคยจริงใจกับเขาเลย แต่หัวใจของเขากลับไม่ยอมฟังอะไรเลย มันรัก มันหลง มันคิดถึงแต่ผู้หญิงคนนั้นอยู่ทุกลมหายใจ
“ทำไมฉันถึงเกลียดเธอไม่ลงนะขวัญชีวา ทั้งๆ ที่เธอก็แสนจะร้ายกาจแบบนั้น”
ขอบคุณนะคะสำหรับคำว่า ‘รัก’ ของคุณ ฉันตั้งใจมาตลอดว่าจะต้องทำให้คุณเจ็บเหมือนกับที่คุณทำให้ฉันเจ็บมาตลอดตั้งแต่พบหน้าคุณ และวันนี้ฉันก็ทำสำเร็จแล้ว ในที่สุดคุณก็รักฉัน หลงรักฉันจนโงหัวไม่ขึ้น แต่ขอโทษนะคะวินซ์ ฉันไม่แยแสผู้ชายจนตรอกแบบคุณแล้วล่ะค่ะ เพราะฉันไม่อยากตายไปพร้อมๆ กับคุณ ลาก่อนนะคะวินซ์ หวังว่าจะไม่ได้พบกันอีก แม้แต่บนสวรรค์
ขวัญชีวา ซีร์ยานอฟ
ข้อความในกระดาษโน้ตสีขาวแผ่นนั้นยังฝังแน่นอยู่ในสมอง
