"พี่วาคิมอย่าค่ะ"
ฝุ่นพยายามรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายที่เหลืออยู่เพื่อประคองสติ มือเล็กสั่นเทาเอื้อมลงไปใต้โต๊ะเพื่อจับข้อมือแกร่งของวาคิมเอาไว้ หวังจะหยุดยั้งนิ้วร้ายที่กำลังรุกรานจุดอ่อนไหวของเธออย่างไม่ลดละ
"ทำไม"
“พี่คิม... ฮึก... หยุดเถอะค่ะ เดี๋ยวพนักงานก็เข้ามาเห็นหรอก อื้อออ”
วาคิมผละริมฝีปากออกมาเพียงนิด แต่กลับไม่ได้ถอนปลายนิ้วออก เขายังคงขยับเข้าออกในร่องอุ่นชื้นเน้นๆ จนเกิดเสียงดัง
แจ๊ะ! แจ๊ะ!
แผ่วเบาดังลอดออกมาจากใต้ผ้าปูโต๊ะ ความเปียกชื้นขยายวงกว้างจนกางเกงในตัวบางของฝุ่นชุ่มโชก ไปด้วยน้ำเสียวที่หลั่งออกมาอย่างห้ามไม่ได้
นายหัวหนุ่มแสร้งกวาดสายตาคมกริบมองไปรอบห้อง VIP ที่ปิดมิดชิดอย่างใจเย็น ก่อนจะหันกลับมาแสยะยิ้มร้ายให้คนตัวเล็กที่หน้าแดงซ่าน
“ไม่เห็นมีใครเลยนี่ฝุ่น... มีแค่พี่กับหนู แล้วก็นิ้วพี่ที่อยู่ในรูแฉะๆ ของหนูไง”
“พี่คิม... ฮื่อออ เอานิ้วออกไปนะ เดี๋ยวเขาก็เ
