“ทำไงดีคะ ไปส่งฝุ่นที่คอนโดเลยดีไหมคะ”
ปริมถามอย่างละล่ำละลัก ด้วยความเกรงใจรุ่นพี่สุดขีดที่ต้องมารับเละขนาดนี้
คลาวด์ที่เดินตามหลังปริมมาติดๆ ถึงกับชะงักไปอีกคน
“เป็นไงบ้างไอ้คิม... โห สภาพมึงดูไม่ได้เลยน้อง”
“ฝุ่นเมามากค่ะพี่คลาวด์ หนูว่าเราน่าจะไปส่งฝุ่นที่บ้านก่อนนะคะ”
ปริมหันไปปรึกษาสามีด้วยสีหน้ากังวล
“เอาไงดีล่ะปริม เพื่อนๆ ข้างในก็กำลังสนุกกันอยู่เลยนะ อีกอย่างเจ้านักธุรกิจรายใหญ่เขาก็บอกว่าจะเข้ามาที่งานเลี้ยงเราด้วยสิ”
คลาวด์เริ่มคิดหนัก พลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู
“น่าจะใกล้ถึงแล้วด้วย เพราะเห็นบอกว่าจะถึงภายในห้านาที แล้วเขาก็เป็นคนตรงต่อเวลาซะด้วยสิ”
วาคิมเห็นเพื่อนของพี่กำลังลำบากใจ เขาจึงตัดสินใจตัดบททันทีโดยไม่ต้องรอให้ใครร้องขอ
“พวกพี่เข้าไปรับรองแขกเถอะ เสียงานเสียการเปล่าๆ”
วาคิมบอกเสียงเด็ดขาด พลางรวบตัวฝุ่นขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวอย่างชำนาญ แม้เสื้อจะเลอะแต่ท
