เวลาต่อมา
"อึก!! เจ็บจัง"
ความเงียบในห้องบรรยายเริ่มกลายเป็นเสียงวิ้งที่ดังอื้ออึงอยู่ในหูของฝุ่น เนื้อหาบนสไลด์ที่อาจารย์กำลังสอนเริ่มบิดเบี้ยว และพร่าเลือนจนเธอมองไม่ออกว่าเป็นตัวอักษรอะไร ฝุ่นรู้สึกถึงก้อนเหนียวๆ ที่จุกอยู่ที่ลำคอ พร้อมกับความร้อนรุ่มที่แล่นริ้วขึ้นมาจุกอยู่ที่ยอดอก
“อึก...”
จู่ๆ ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงก็แล่นปราดมาจากช่วงท้องน้อย มันเป็นความรู้สึกจุกเสียดและระบม ลึกเข้าไปถึงข้างใน ผลพวงจากการที่วาคิม กระแทกกระทั้นเน้นย้ำเข้าหาเธออย่างป่าเถื่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งบนโต๊ะอาหารหรูหรา ในรถที่โยกคลอนและบานประตูห้องที่สั่นสะเทือน ร่างกายของเธอที่บอบบางเกินกว่าจะรับแรงอารมณ์ที่มหาศาลขนาดนั้น เริ่มส่งสัญญาณประท้วงออกมาอย่างหนักหน่วง
ฝุ่นพยายามจะเอื้อมมือไปคว้าขวดน้ำ แต่ทว่ามือกลับไร้เรี่ยวแรง ใบหน้าหวานซีดเผือดจนไร้สีเลือด เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายตามไรผมและขมับทั้งที่แอร์ในห้อ
