“เอ้อ... เกือบลืมบอกไป ไอ้คลาวด์ ตั้งแต่มะรืนนี้เป็นต้นไป แกต้องแยกห้องนอนกับยัยหนูปริมนะ”
คลาวด์ที่กำลังจะยกแก้วน้ำขึ้นจิบถึงกับชะงักกึก คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันทันที
“แยกห้อง แยกทำไมครับปู่ เรากำลังจะแต่งงานกันอยู่แล้วนะ”
“ก็เพราะจะแต่งน่ะสิ ตามธรรมเนียมโบราณน่ะ สามวันก่อนเข้าพิธี เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวเขาต้องแยกกันอยู่ ห้ามเห็นหน้าห้ามอยู่ด้วยกันเกินจำเป็น ถือเคล็ดให้คิดถึงกันมากๆ วันแต่งงานจะได้ชื่นมื่น”
คุณปู่พูดพลางยิ้มกริ่ม
“เพราะฉะนั้น อีกสองวันแกห้ามย่างกรายเข้าไปในห้องนอนยัยหนูปริมเด็ดขาด!”
“ปู่ โบราณเกินไปหรือเปล่าครับ สมัยนี้ไม่มีใครเขาทำกันแล้วมั้ง”
คลาวด์เริ่มงอแงเสียงหลง ใบหน้าหล่อเหลาบูดบึ้งเหมือนเด็กโดนขัดใจ
“ตั้งสามวัน... ผมตายพอดี ปลายักษ์ขาดน้ำยังไม่ทรมานเท่าผมขาดปริมเลยนะปู่”
ปริมที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับหน้าแดงวาบ ทั้งเขินทั้งขำกับท่าทางของสามีจอมหิวโหย ที่ทำตัวเป
