@มหาลัย
เมื่อรถคันหรูจอดสนิทที่หน้าตึกคณะ คลาวด์เหลือบมองกระจกหลังเห็นปริมเตรียมจะเปิดประตูลงรถ เขาก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วกดปุ่มล็อคประตูจากฝั่งคนขับทันที ทำเอาคนข้างหลังถึงกับชะงัก
“อ้าวเฮียล็อคประตูทำไมคะ เปิดประตูให้ปริมเดียวนี้นะคะ เดี๋ยวปริมเข้าเรียนสายนะ”
ปริมหันมาดุคนขับที่นั่งหน้าซื่อตาใส แต่ความจริงแอบร้ายเงียบ
“เฮียเปิดให้ก็ได้ค่ะ... แต่หนูต้องจ่ายค่าธรรมเนียมก่อน”
คลาวด์บิดตัวหันไปหาคนข้างหลัง พลางเท้าแขนลงบนช่องว่างระหว่างเบาะคู่หน้า แววตาคมกริบที่เคยมองอย่างหิวโหย ตอนนี้กลับเปลี่ยนเป็นสายตาออดอ้อนเหมือนลูกแมวตัวโตๆ
“ตั้งแต่เช้ามาเฮียยังไม่ได้แตะหนูเลยนะปริม ใจร้ายกับว่าที่เจ้าบ่าวเกินไปแล้วนะ”
“คุณปู่สั่งไว้นะคะเฮียคลาวด์ อย่าแหกกฎสิคะ”
ปริมพยายามกลั้นยิ้ม แต่แก้มเนียนกลับขึ้นสีระเรื่อ
“กฎของคุณปู่คือห้ามทำไม่เป็นไร แต่กฎของหัวใจเฮียคือต้องได้มัดจำก่อนลงรถค่ะ”
คลา
